over Dante’s winkel en de lente
March 3rd, 2010
Ik weet niet wat u er van vindt hoor, maar ik ben er redelijk zeker van dat het Inferno er ongeveer uitziet als een baby die 2 uur aan een stuk krijst van de oorpijn en daarbij dan een kind dat te lijden heeft aan zware buikgriep en uw bed onderkotst, liefst in het holst van de nacht. ‘Een oord van helse verschrikkingen’? ‘t Is maar een gedacht. Mijn lief en ik bewonderen dan elkaars wallen en zeggen ‘this too will pas’ en we kunnen er zelfs mee lachen, ttz als we niet net daarvoor flauwgevallen zijn wegens chronisch slaaptekort.
Dit alles om te zeggen dat de lente in het land is, jochei, en dat dergelijke taferelen binnenkort tot het verleden behoren.
En dat ik vandaag langs een winkel liep en verliefd werd op de nieuwe Women’s Wear van dit merk.
En dat ik een stapel interessante boeken heb liggen die ‘lees mij!’ roepen telkens ik er langs loop.
En dat we op zoek zijn naar een huis en dat ik dat zelfs leuk begin te vinden, maar dat we in zo’n leuk huis wonen met zo’n grote tuin dat het moeilijk wordt om in Leuven zo’n tof huis+tuin te vinden. En we dus misschien de rest van ons leven ons huidige huis moeten blijven huren?
En dat het eigenlijk goed gaat, ook met die ukjes, die tot nader order Spuug en Snot genoemd worden, tot de winter definitief gepasseerd is.
